12.06.1955, Inta, Komi, ZSRR. Kopalnia nr 9. Górnicy – byli więźniowie łagrów podczas pracy pod ziemią, z tyłu w środku między dwoma kolegami i stemplami stoi Zygmunt Sworobowicz. Podpis na odwrocie: „Na pamiątkę dla najdroższej mamy i siostrzyczki Tereski z dalekiej północy z miejsca pracy, od syna i brata. Zygmunt. 12.6.1955".
Fot. NN, zbiory Ośrodka KARTA, udostępniła Teresa Sworobowicz
(niem. Zanow) to miasto w woj. zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Sianów na pograniczu Równiny Słupskiej i Wybrzeża Słowińskiego, nad rzeką Unieścią.
W okresie II wojny światowej w Sianowie i okolicach przebywało wielu robotników przymusowych - Polaków, Rosjan, Francuzów, Holendrów. W styczniu i lutym 1945 roku do Sianowa dotarła fala uciekinierów z Prus Wschodnich i Gdańska. Jednocześnie władze zarządziły i przeprowadziły wywóz maszyn i urządzeń z niektórych zakładów oraz zmuszały ludność do ewakuacji. Pod koniec lutego 1945 roku ewakuacja miasta przerodziła się w chaotyczną i bezładną ucieczkę.
3 marca 1945 roku do Sianowa wkroczyły wojska sowieckie. Bezpośrednio po wyzwoleniu , powołana została w Sianowie radziecka komendantura wojenna. Już po działaniach wojennych urządzenia i maszyny miejscowej fabryki zapałek zostały zdemontowane i wywiezione przez jednostki radzieckie. Ogołocone zabudowania fabryczne przekazano jednostkom Wojska Polskiego.
W kwietniu i maju 1945 roku pojawili się w Sianowie pierwsi osadnicy, głównie z Pomorza i Kujaw. W sierpniu 1945 roku przyjechały pierwsze transporty repatriantów z Wileńszczyzny.
