Jak wyglądał zwykły dzień w PRL? Pod koniec lipca ukaże się album „Polska lat 70.” przygotowany przez Annę Musiałównę. Motywem przewodnim – jak informuje Rzeczpospolita - będzie codzienna rzeczywistość dekady gierkowskiej do ogłoszenia stanu wojennego. W ślad za książkową premierą zorganizowana zostanie wystawa w Pałacu Kultury i Nauki.

Czy można powiedzieć, że tęsknota za PRL-em dotyczy estetyki? Co prawda twórcy serwisu PanTuNieStał (http://www.pantuniestal.com/) proponując wycieczkę w świat peerelowskiego dizajnu prezentują niezwykle kolorowy świat ówczesnych gadżetów i przedmiotów codziennego użytku, jednak wydaje się, że ich serwis przepełnia przede wszystkim nostalgia - nie do rzeczywistości politycznej ówczesnej Polski, ale do młodości, zabaw na podwórku i słuchania kaset produkcji Stilon Gorzów.

Żywym pomnikiem 22 lipca - zupełnie zaskakująco! - stał się Fiat 126p, którego produkcję oficjalnie rozpoczęto właśnie tego dnia w roku 1973 roku. Wydarzenia z 1944 roku tymczasem mało kto wspomina. Zatwierdzony osobiście przez Stalina 20 lipca Manifest PKWN, akt założycielski ludowej Polski prawie nie istnieje w świadomości najmłodszego pokolenia.

Jeszcze mniej osób pamięta pewnie, że 22 lipca 1983 formalnie został zniesiony stan wojenny. Czy oprócz ogólnych informacji historycznych, estetyki i intymnej pamięci o własnych młodych latach współcześni Polacy korzystają z PRL-u? Próba oceny tego okresu historii Polski nie jest łatwa. Ważąc na szali zniewolenie polityczne i gospodarcze, zbrodnie komunistyczne, faktyczny brak suwerenności i biedę trzeba pamiętać także o ogromnej pracy odbudowy kraju po zniszczeniach wojennych, industrializacji (połączonej co prawda z ogromnymi nieefektywnymi inwestycjami), powszechnej edukacji i kulturze, funkcjonującej jednak w jej najbardziej cennych przejawach na marginesie lub całkowicie wbrew oficjalnej linii polityki władz.