militarna i przesiedleńcza akcja przeciwko Ukraińskiej Powstańczej Armii, Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów oraz ludności oskarżanej o współpracę z partyzantami.

[niem. Aktion Reinhard], masowa likwidacja Żydów w Generalnej Guberni, przeprowadzona przez Niemców w latach 1942–43, realizowana w ramach tzw. ostatecznego rozwiązania (Endlösung).

Dla zamaskowania opatrzona sygnaturą akt "14 f 13" i tak nazwana akcja ewidencjonowania i wymordowania ok. 20 000 chorych więźniów obozów koncentracyjnych od kwietnia 1941 do kwietnia 1943 przez personel Akcji T4 w instytutach „eutanazji”.

organizowane w III Rzeszy masowe mordy psychicznie i fizycznie upośledzonych dzieci i dorosłych oraz pacjentów szpitali psychiatrycznych i niezdolnych już do pracy lub chorych więźniów obozów koncentracyjnych

Annelies Marie "Anne" Frank (ur. 12 czerwca 1929 we Frankfurcie nad Menem, zm. luty lub marzec 1945 w Bergen-Belsen) – żydowska dziewczyna, autorka pamiętnika, zmarła w obozie koncentracyjnym po ponad dwuletnim ukrywaniu się w Amsterdamie.

podziemna organizacja stworzona w 1942 w getcie w Białymstoku; organizowała ucieczki z getta oraz gromadziła broń, przygotowując się do podjęcia walk z Niemcami.

uprzedzenie, postawa wrogości, niechęć w stosunku do Żydów i ludzi pochodzenia żydowskiego, postrzeganych jako grupa religijna, etniczna lub rasowa; także pogląd, ideologia uzasadniające wykluczanie Żydów i ludzi pochodzenia żydowskiego.

[ros. Красная Армия], pełna nazwa Robotniczo-Chłopska Armia Czerwona [Рабоче-Крестьянская Красная Армия] utworzona 28 stycznia 1918, od 23 lutego 1946 – nazwana Armia Sowiecką [ros. Советская армия]

konspiracyjne siły zbrojne polskiego „państwa podziemnego” w czasie II wojny światowej, działające formalnie od 14 lutego 1942 r. do 19 stycznia 1945 r. .

największy hitlerowski obóz zagłady na obszarze okupowanej Polski podczas II wojny światowej.

gwarowa nazwa zaświadczenia o zatrudnieniu, inwalidztwie itp., wydawanego Polakom w czasie okupacji niemieckiej.