[hebr. רַבִּי rabbī] - podstawowa funkcja religijna w judaizmie. Rabbi to hebrajskie słowo oznaczające mistrza. We współczesnym judaizmie tradycyjnym, Rabin jest jednocześnie administratorem gminy wyznaniowej, odpowiedzialnym za prowadzenie nabożeństw, szkoły zwanej cheder i opiekę nad domem modlitwy, czyli synagogi, oraz pełni funkcję duchowego ojca, doradcy, sędziego i interpretatora prawa religijnego w gminie.

(RGO) polska organizacja opieki społecznej, utworzona za zgodą Niemców w lutym 1940 w Generalnej Guberni, działała do stycznia 1945 roku. Jej nazwa nawiązywała do organizacji funkcjonującej w Królestwie Polskim w latach 1916–18.

(RJN) organ Polskiego Państwa Podziemnego

nieczynny już przystanek kolejowy Łódź Radogoszcz przy alei Pamięci Ofiar Litzmannstadt Getto (dawniej ulicy Stalowej), zbudowana w okresie II wojny światowej dla potrzeb łódzkiego getta, z której Niemcy hitlerowskie wywoziły do obozu Auschwitz-Birkenau obywateli narodowości żydowskiej. Od 2005 roku, w budynku przystanku znajduje się muzeum. Pomnik upamiętniający martyrologię Żydów odsłonięto w tym miejscu 28 sierpnia 2005 roku.

[fr. le racisme od la race – ród, rasa, grupa spokrewnionych] – ideologia oraz wypływające z niej zachowania przyjmujące założenie wyższości niektórych ras ludzi nad innymi.

W 1993 r. niemiecki Episkopat powołał „Renovabis – Akcję solidarności niemieckich katolików z braćmi i siostrami z Europy Środkowej i Wschodniej”. Cel: udzielanie „pomocy dla samopomocy” w krajach postkomunistycznych. Pomoc miała dotyczyć, jak mówił pierwszy szef fundacji jezuita Eugen Hillengass, nie tylko Kościołów i nie tylko odbudowy materialnej, ale też poszukiwania „nowej orientacji duchowej” w warunkach wolności. Nazwę zaczerpnięto z Psalmu 104: „Renovabis faciem terrae” („I odnawiasz oblicze ziemi”). Specyfika „Renovabis” polega na tym, że współfinansuje projekty najróżniejsze: duszpasterskie, charytatywne, oświatowe, kulturalne, nie tylko kościelne – traktując je jako „wędkę”: pomoc po to, by później jej odbiorcy mogli pomagać sobie sami.

powrót do ojczyzny obywateli, którzy wskutek różnych okoliczności znaleźli się czasowo poza granicami swojego kraju (jeńcy wojenni, więźniowie obozów koncentracyjnych i obozów pracy, deportowani, wysiedleni, uchodźcy, ewakuowani)

Osoby zmuszane przez reżim hitlerowski do pracy wbrew własnej woli i pozbawione za tę pracę wynagrodzenia lub opłacane jedynie w niewielkim stopniu.

walka społeczeństw będących pod obcą okupacją przeciwko narzuconej władzy, administracji, gospodarce czy kulturze lub rządom kolaboracyjnym podczas II wojny światowej.

ruch narodowy i towarzysząca mu ideologia stworzenia niezależnego państwa żydowskiego na terenie Palestyny oraz zahamowanie procesów asymilacyjnych mniejszości żydowskiej w poszczególnych krajach.

[niem. Deutsches Reich] historyczne określenie państwa niemieckiego.