Wypędzeni [niem. Vertriebene] - w niemieckim języku polityczno-prawnym określenie ludności niemieckiej zmuszonej w wyniku wojennej klęski III Rzeszy do opuszczenia krajów na wschód od linii Odry i Nysy Łużyckiej.

wysiedlenia ludności polskiej z powiatów: zamojskiego, hrubieszowskiego i tomaszowskiego, dokonywane przez Niemców w okresie od listopada 1942 roku do marca 1943

17 stycznia 1945 oddziały Armii Czerwonej wkroczyły do opuszczonej przez Niemców lewobrzeżnej części Warszawy. Stolica Polski po upadku powstania warszawskiego była zniszczona niemal w 85%. Żołnierzy przywitała nieliczna garstka ludności ukrywającej się wśród ruin.

wszelkie ślady działalności i twórczości człowieka, które mogą być traktowane jako źródło do poznania przeszłości.

wydarzenie propagandowe związane z odzyskaniem przez Polskę dostępu do morza. Ceremonia odbyła się 10 marca 1920 w Pucku.

nazwa zachodnich i północnych obszarów Polski używana (propagandowo) po II wojnie światowej w stosunku do byłego terytorium III Rzeszy uzyskanego przez Polskę na mocy decyzji konferencji poczdamskiej