Organizacja młodzieżowa NSDAP zorganizowana na wzór paramilitarny w 1922 jako przybudówka Oddziałów Szturmowych (SA). W HJ istniał podział na grupy wiekowe: 10-14 lat - chłopcy jako "pimpfy" w Deutsches Jungvolk (DJ), dziewczęta w Jungmädel (JM); 14-18 lat - chłopcy w HJ, dziewczęta w Bund Deutscher Mädel (BDM) - Związek Dziewcząt Niemieckich; 17-21 lat - dziewczęta w służbie Glaube und Schönheit - Wiara i Uroda.

Od 1936 roku obowiązywała, zaostrzona jeszcze w 1938 roku, ustawa o obowiązkach młodzieży. Zgodnie z nią, każdy chłopiec i każda dziewczynka przyjmowani byli w wieku 10 lat do DJ, a w wieku 14 lat wstępowali do HJ bądź do BDM.

NSDAP kreowała się jako partia młodych i dlatego na przywódcę HJ wyznaczony został w 1931 24-latek Baldur von Schirach - Dowódca Młodzieży Rzeszy. Ten kierunek wyrażały artykuły Gregora Strassera Starzy, zróbcie nam miejsce!, a także Baldura von Schiracha: NSDAP - to partia młodzieży!. W latach 1939-1945 członkowie HJ i BDM pełnili wojskową służbę pomocniczą.

Hitlerjugend promował kult silnej i zdrowej germańskiej rasy, stąd duży nacisk kładziono na ćwiczenia fizyczne i wojskowe połączone z dyscypliną i kultem jednostki.

Jedną z popularnych "gier" w które na manewrach grali członkowie HJ był odpowiednik współczesnej gry w zdobywanie flagi. Gra ta zazwyczaj odbywała się bez reguł (poza zakazem zabijania i okaleczania) i kończyła się brutalną bijatyką z udziałem nawet najmłodszych członków HJ, w ten sposób uczono ich odporności na ból i bezwzględności w dążeniu do celu wyznaczonego przez ich dowódców.

Dziewczęta przygotowywano do roli niemieckich matek i żon. Kobieta miała być strażniczką rodu, dziedzictwa, rasy i krwi, cnót domowych oraz kapłanką rodziny i narodu.

Młodzieży wpajano poczucie wyższości, posługiwano się w tym celu własnym kodeksem honorowym, organizacja posiadała sztandary, hymny oraz męczenników, którzy zginęli w walce z przeciwnikami politycznymi. Organizowano akcje pomocy żniwnej, zbiórki złomu, akcje pomocy zimowej, zbiórki odzieży używanej. Ćwiczono się w posługiwaniu bronią, organizowano marsze, uczono posługiwania się mapą.

W założeniach indoktrynacja ideami Narodowego Socjalizmu miała objąć całą młodzież niemiecką. W 1936 skupiono 5,4 mln osób, w 1938 7 mln, ale nie osiągnięto powszechności i dlatego w marcu 1939 ogłoszono nabór obowiązkowy (na mocy specjalnych przepisów przynależność do HJ stała się w praktyce obowiązkowa).

W 1937 do HJ należało 90% chłopców. Przynależność wiązała się z ponoszeniem sporych kosztów na składki, mundury, wycieczki, szkolenia itp.

Rozwój liczebny:
* 1923 - 1 200
* 1924 - 2 400
* 1925 - 5 000
* 1926 - 6 000
* 1927 - 8 000
* 1928 - 10 000
* 1929 - 13 000
* 1930 - 26 000
* 1931 - 63 700
* 1932 - 107 956
* 1933 - 2 292 041
* 1934 - 3 577 565
* 1935 - 3 943 303
* 1936 - 5 437 601
* 1937 - 5 879 955
* 1938 - 7 031 226
* 1939 - 7 728 259

Dowódcy Młodzieży (Jugendführer):
* Adolf Lenk 1922-1923
* Kurt Gruber 1926-1931

Dowódcy Młodzieży Rzeszy (Reichsjugendführer):
* Baldur von Schirach 1931-1940
* Arthur Axmann 1940-1945