ur. 10 października 1950 w Moskwie, rosyjski doktor fizyk i historyk, badacz problematyki zesłań i więzienia ludności polskiej w czasach ZSRR, zatrudniony w stowarzyszeniu Memoriał.
Wychowany w Polsce. Syn architekta Edmunda Goldzamta. Absolwent warszawskiego Liceum im Reytana – 1970 i astronomii na Wydziale Fizyki Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego z 1975, w 1985 roku obronił tam pracę doktorską. Od 1978 do 1993 pracował jako naukowiec w Instytucie Fizyki Atmosfery Rosyjskiej Akademii Nauk (do 1991 roku - Akademii Nauk ZSRR).
W 1993 zatrudnił się w moskiewskiej placówce badawczo-oświatowej Stowarzyszenia „Memoriał”: Ośrodku Badań, Informacji i Upowszechniania „Memoriał”. Jest koordynatorem Komisji Polskiej Stowarzyszenia „Memoriał”. Autor licznych publikacji o sowieckich represjach wobec Polaków. Redaktor i współautor pracy Represje przeciw Polakom i obywatelom polskim, wydanej w Moskwie. Współredaktor i współautor serii tomów „Indeks Represjonowanych” wydawanych przez Ośrodek KARTA w Warszawie. Z ramienia „Memoriału” prowadził działania na rzecz sądowej rehabilitacji ofiar zbrodni katyńskiej, a następnie, po oddaleniu przez rosyjski sąd pozwów „Memoriału” (sąd uznał, że organizacja ta nie reprezentuje poszkodowanych), jako obserwator w procesach przed sądami w Rosji wytoczonych przez rodziny poszkodowanych. Aleksander Gurjanow starał się, aby nadać zamordowanym status ofiar represji politycznych i dzięki temu objąć ich obowiązującym w Federacji Rosyjskiej prawem o rehabilitacji. Jego działania napotykały bardzo silny opór ze strony rosyjskiej prokuratury.