(z niem. ‘rada żydowska’) forma zarządzania skupiskami żydowskimi w gettach, wprowadzona przez Niemców w 1939 roku. Zwierzchnictwo nad Judenratem, w skład którego wchodziło od 12 do 24 mężczyzn, sprawowały niemieckie władze administracyjne, których zarządzenia rada musiała wprowadzać w życie. Do jej kompetencji należały jedynie sprawy wykonawcze, administracyjne oraz opieka społeczna i zdrowotna. Judenrat był także zobowiązany do dostarczania robotników, organizowania wysyłki mężczyzn do obozów pracy, zbierania i przekazywania kontrybucji itd., a w późniejszym okresie także do współpracy przy organizowaniu deportacji do obozów zagłady. Częściowo podlegała mu służba porządkowa, jednostki policyjne wewnątrz getta, pozbawione prawa używania i posiadania broni.