(Układ o nieagresji) jeden z dwóch (obok Traktatu o przyjaźni i granicy) układów określających zasady podziału stref wpływów w Europie Środkowo-Wschodniej pomiędzy Niemcami i ZSRR. Podpisany został przez ministrów spraw zagranicznych obu państw w Moskwie 23 sierpnia 1939 roku. Układ miał obowiązywać przez 10 lat i zawierał zobowiązanie do nieagresji i neutralności na wypadek konfliktu jednej ze stron porozumienia z państwem trzecim. Do układu dołączono z inicjatywy Stalina tajny protokół, który dawał ZSRR wolną rękę w Besarabii, Estonii, Finlandii, Łotwie i w Polsce na wschód od „linii rzek Narwi, Wisły i Sanu”, a III Rzeszy — na Litwie i na pozostałym terytorium Polski. Zgodnie z postanowieniami układu, 17 września 1939 roku Armia Czerwona uderzyła na Polskę. W historiografii niemieckiej używa się określenia pakt Hitler-Stalin.