(RGO) polska organizacja opieki społecznej, utworzona za zgodą Niemców w lutym 1940 w Generalnej Guberni, działała do stycznia 1945 roku. Jej nazwa nawiązywała do organizacji funkcjonującej w Królestwie Polskim w latach 1916–18. RGO obejmowała działalnością charytatywną Polaków, prowadziła kuchnie, schroniska, zakłady opiekuńcze, domy noclegowe, sanatoria i kolonie dla dzieci, rozdawała żywność i odzież, udzielała zapomóg, organizowała wysyłkę paczek dla jeńców wojennych i więźniów oraz akcje pomocy dla osób wysiedlonych, uchodźców, mieszkańców Warszawy podczas powstania i po jego upadku. Środki na działalność otrzymywała zarówno od władz okupacyjnych, jak i z zagranicy (pomoc amerykańska, tajne dotacje rządu londyńskiego).