uprzedzenie, postawa wrogości, niechęć w stosunku do Żydów i ludzi pochodzenia żydowskiego, postrzeganych jako grupa religijna, etniczna lub rasowa; także pogląd, ideologia uzasadniające wykluczanie Żydów i ludzi pochodzenia żydowskiego.

Antysemityzm manifestował się w historii Europy począwszy od średniowiecza do XX wieku w różnych formach: dyskryminacji i prześladowań (getta), wypędzeń, wrogich wystąpień (pogromy). Począwszy od XIX wieku przybrał formę ideologii politycznej postulującej wykluczenie Żydów i ograniczenie ich praw. Najbardziej ekstremalny antysemityzm głosiła ideologia niemieckiego nazizmu, doprowadzając do zagłady narodu żydowskiego w okupowanej Europie.

Antysemityzm osiągnął swoje apogeum w latach 30, w niemieckiej III Rzeszy, gdzie był jądrem oficjalnej ideologii państwowej. Wprowadzono tam stopniowo serię ustaw ograniczających udział Żydów niemieckich w życiu gospodarczym i politycznym. Po 1939 rozpoczęto działania w celu wymordowania wszystkich Żydów w Niemczech i na terytoriach Europy kontrolowanych przez III Rzeszę. W styczniu 1942 w czasie konferencji w Wannsee zapadła decyzja o „ostatecznym rozwiązaniu kwestii żydowskiej” ("die Endlösung der Judenfrage").