W projekcie zajmowano się przemianami przestrzeni miejskiej Białegostoku w okresie PRL-u w oparciu o pocztówki, materiały archiwalne oraz informacje z prasy lokalnej z lat 1945–1989 i przedstawiono je mieszkańcom miasta. W ramach projektu wytyczono miejską trasę turystyczną (dostępna także w Internecie), unaoczniającą architekturę okresu PRL w Białymstoku. Przygotowano wystawę „Ładniej?” - zestawienie historycznych fotografii miejskich architektury powojennej ze zdjęciami współczesnymi, wykonanymi przez wolontariuszy. Przeprowadzono także debaty publiczne i warsztaty dla młodzieży na temat architektury PRL-u w Białymstoku.

Młodzi fryzjerzy w okresie nauki zawodu poznają dzieje swojego rzemiosła w III Rzeszy. Ich prace w Miejscu Pamięci i Centrum Edukacji Dom Konferencji w Wannsee koncentrują się wokół tematu „normy estetyczne a rasizm”. Wpływ nazistowskiej polityki rasowej na losy poszczególnych ludzi unaocznia im fragment filmu „Shoah” Claude'a Lanzmanna o fryzjerze w Treblince.
Opis projektu pochodzi z partnerskiej strony „Lernen aus der Geschichte"

Celem programu „KATYŃ… ocalić od zapomnienia”  jest posadzenie w parkach, na skwerach itp. 21.473 „Dębów Pamięci” na 70 rocznicę zbrodni katyńskiej, czyli do 2010. Jeden Dąb to jedno nazwisko z listy katyńskiej. Uczestnicy projektu zobowiązują się do opieki nad Dębem oraz upamiętnienia na terenie placówki oficera, ofiary zbrodni i w miarę możliwości do dotarcie do życiorysu wybranej ofiary. Uczestnicy deklarujący chęć wzięcia udziału w akcji po rejestracji otrzymują numer oraz nazwisko i imię z listy katyńskiej. Starają się oni o pozyskanie sadzonek dębów i z władzami lokalnymi ustalają miejsce (lokalizację), gdzie Dąb zostanie posadzony. Przy Dębie winna być umieszczona informacja - komu Dąb został poświęcony.

Obóz wolontariuszy w ramach projektu „I nastała cisza... Rakutowo na Kujawach” trwał od 19 lipca do 1 sierpnia 2009 roku. Jego uczestnicy prowadzili prace dokumentacyjne i porządkowe na opuszczonych cmentarzach poniemieckich w Kowalu i okolicach, a także zbierali historie i wspomnienia starszych mieszkańców. Obóz stał się okazją do zdobycia umiejętności w przeprowadzaniu badań naukowych w terenie, ich dokumentowaniu, pracach konserwatorskich, ale i umiejętności działania w grupie, współpracy z osobami z innego kręgu kulturowego i ze społecznością lokalną.