William H. Kilpatrick w swojej książce The Project Method zaproponował metodę nauczania, która akcentowała rolę samodzielnego zdobywania wiedzy przez uczniów w toku wspólnego realizowania zainicjowanego przez nauczyciela zadania. Idea metody projektu sprawdza się również w edukacji historycznej. Na stronie publikujemy projekty edukacyjne, w których uczniowie podejmują pracę nad interpretacją dwudziestowiecznych doświadczeń totalitaryzmów. W swoich działaniach wykorzystują wiele narzędzi i rozwiązań, wykraczających poza standardowy szkolny schemat nauczania historii.
Ostatnio dodane projekty
Film „Moje wielokulturowe miasto” o Sokołowie Podlaskim był kontynuacją projektu „Mapa mojego wielokulturowego miasta”. Tworzenie filmu poprzedziły warsztaty dla młodzieży, podczas których animatorzy wprowadzali młodzież w historię codzienności wielokulturowego Sokołowa. Projekt wieńczyła promocja filmu podczas festiwalu filmów o tematyce żydowskiej. Efektem projektu było obok filmu o wielokulturowym uzupełnienie multimedialnej mapy o nowe świadectwa historyczne.
W projekcie zajmowano się przemianami przestrzeni miejskiej Białegostoku w okresie PRL-u w oparciu o pocztówki, materiały archiwalne oraz informacje z prasy lokalnej z lat 1945–1989 i przedstawiono je mieszkańcom miasta. W ramach projektu wytyczono miejską trasę turystyczną (dostępna także w Internecie), unaoczniającą architekturę okresu PRL w Białymstoku. Przygotowano wystawę „Ładniej?” - zestawienie historycznych fotografii miejskich architektury powojennej ze zdjęciami współczesnymi, wykonanymi przez wolontariuszy. Przeprowadzono także debaty publiczne i warsztaty dla młodzieży na temat architektury PRL-u w Białymstoku.
Młodzi fryzjerzy w okresie nauki zawodu poznają dzieje swojego rzemiosła w III Rzeszy. Ich prace w Miejscu Pamięci i Centrum Edukacji Dom Konferencji w Wannsee koncentrują się wokół tematu „normy estetyczne a rasizm”. Wpływ nazistowskiej polityki rasowej na losy poszczególnych ludzi unaocznia im fragment filmu „Shoah” Claude'a Lanzmanna o fryzjerze w Treblince.
Opis projektu pochodzi z partnerskiej strony „Lernen aus der Geschichte"
Celem programu „KATYŃ… ocalić od zapomnienia” jest posadzenie w parkach, na skwerach itp. 21.473 „Dębów Pamięci” na 70 rocznicę zbrodni katyńskiej, czyli do 2010. Jeden Dąb to jedno nazwisko z listy katyńskiej. Uczestnicy projektu zobowiązują się do opieki nad Dębem oraz upamiętnienia na terenie placówki oficera, ofiary zbrodni i w miarę możliwości do dotarcie do życiorysu wybranej ofiary. Uczestnicy deklarujący chęć wzięcia udziału w akcji po rejestracji otrzymują numer oraz nazwisko i imię z listy katyńskiej. Starają się oni o pozyskanie sadzonek dębów i z władzami lokalnymi ustalają miejsce (lokalizację), gdzie Dąb zostanie posadzony. Przy Dębie winna być umieszczona informacja - komu Dąb został poświęcony.
20 października 2008











RSS




