uprzedzenie, postawa wrogości, niechęć w stosunku do Żydów i ludzi pochodzenia żydowskiego, postrzeganych jako grupa religijna, etniczna lub rasowa; także pogląd, ideologia uzasadniające wykluczanie Żydów i ludzi pochodzenia żydowskiego.

27 stycznia 1945 roku został wyzwolony przez Armię Czerwoną hitlerowski Obóz Koncentracyjny Auschwitz Birkenau. Datę 27 stycznia Rada Europy uznała w 2002 roku za „Dzień Pamięci o Holocauście i Przeciwdziałaniu Zbrodniom Przeciwko Ludzkości”.

[ang. genocide], ludobójstwo, termin utworzony 1944 przez polskiego prawnika R. Lemkina, określający masowe zabijanie lub eksterminację grup ludzkich, przyjęty w prawie międzynarodowym po II wojnie światowej.

części miasta, obrana lub przymusowo narzucona na miejsce zamieszkania mniejszości narodowych lub religijnych. Od XVI wieku nazwa getto oznacza przede wszystkim dzielnice żydowskie w miastach europejskich.

utworzone 26 lipca 1941, podporządkowane niemieckim władzom cywilnym okręgu białostockiego (Bezirk Bialystok), zamknięto w nim ponad 40 tys. Żydów z Białegostoku i okolic.

(całopalenie — termin angielski, pochodzący z kościelnej łaciny holocaustum, z gr. holo-kautóo — spalam ofiarę w całości) — określenie opisujące zorganizowane przez władze III Rzeszy oraz jej sojuszników w okresie II wojny światowej prześladowania i zagładę milionów Żydów. Holocaust jest synonimem pojęcia Szoa (Shoah), oznaczającego całkowitą zagładę i zniszczenie.
Polityka zagłady, wywodząca się z programu nazistów jeszcze z lat trzydziestych, rozpętana już w połowie 1941 roku, trwała około 40 miesięcy.

(z niem. ‘rada żydowska’) forma zarządzania skupiskami żydowskimi w gettach, wprowadzona przez Niemców w 1939 roku. Zwierzchnictwo nad Judenratem, w skład którego wchodziło od 12 do 24 mężczyzn, sprawowały niemieckie władze administracyjne, których zarządzenia rada musiała wprowadzać w życie.

w latach 1941—44 hitlerowski karny obóz pracy (Treblinka I), przez który przeszło 10 tys. więźniów, z czego wielu zginęło; w latach 1942—43 największy hitlerowski obóz zagłady działający w ramach Akcji Reinhard (Treblinka II).

(Układ o nieagresji) jeden z dwóch (obok Traktatu o przyjaźni i granicy) układów określających zasady podziału stref wpływów w Europie Środkowo-Wschodniej pomiędzy Niemcami i ZSRR. Podpisany został przez ministrów spraw zagranicznych obu państw w Moskwie 23 sierpnia 1939 roku. Układ miał obowiązywać przez 10 lat i zawierał zobowiązanie do nieagresji i neutralności na wypadek konfliktu jednej ze stron porozumienia z państwem trzecim.

naczej bożnica, bóżnica – (z gr. zgromadzenie, miejsce zebrań) – obiekt o charakterze religijnym, miejsce spotkań, przeznaczony przede wszystkim odprawianiu żydowskich obrzędów religijnych), a także miejsce studiowania Tory i Talmudu.