uprzedzenie, postawa wrogości, niechęć w stosunku do Żydów i ludzi pochodzenia żydowskiego, postrzeganych jako grupa religijna, etniczna lub rasowa; także pogląd, ideologia uzasadniające wykluczanie Żydów i ludzi pochodzenia żydowskiego.

największy hitlerowski obóz zagłady na obszarze okupowanej Polski podczas II wojny światowej.

27 stycznia 1945 roku został wyzwolony przez Armię Czerwoną hitlerowski Obóz Koncentracyjny Auschwitz Birkenau. Datę 27 stycznia Rada Europy uznała w 2002 roku za „Dzień Pamięci o Holocauście i Przeciwdziałaniu Zbrodniom Przeciwko Ludzkości”.

[niem. Generalgouvernement] (Generalna Gubernia, GG) jednostka administracyjno-terytorialna, utworzona przez okupacyjne władze niemieckie 26 października 1939, na podstawie dekretu Hitlera, na części ziem polskich, które nie zostały włączone do III Rzeszy.

części miasta, obrana lub przymusowo narzucona na miejsce zamieszkania mniejszości narodowych lub religijnych. Od XVI wieku nazwa getto oznacza przede wszystkim dzielnice żydowskie w miastach europejskich.

(całopalenie — termin angielski, pochodzący z kościelnej łaciny holocaustum, z gr. holo-kautóo — spalam ofiarę w całości) — określenie opisujące zorganizowane przez władze III Rzeszy oraz jej sojuszników w okresie II wojny światowej prześladowania i zagładę milionów Żydów. Holocaust jest synonimem pojęcia Szoa (Shoah), oznaczającego całkowitą zagładę i zniszczenie.
Polityka zagłady, wywodząca się z programu nazistów jeszcze z lat trzydziestych, rozpętana już w połowie 1941 roku, trwała około 40 miesięcy.

czasowe przejęcie przez siły zbrojne państwa wojującego części lub całości terytorium państwa podbitego i ustanowienie tam faktycznej władzy. Współpracę obywateli kraju okupowanego z władzami okupacyjnymi na szkodę tego kraju lub jego obywateli określa się mianem kolaboracji.