W latach 1947–1948 sprawował funkcję zastępcy głównego prokuratora w procesie ministerstw (niem. Wilhelmstraßen-Prozeß). Podczas przygotowań do tego procesu Kempner odnalazł protokół z konferencji w Wannsee (niem. Wannsee-Protokoll), w którym spisano decyzje dotyczące tak zwanego "ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej" (niem. Endlösung der Judenfrage).

organ wymiaru sprawiedliwości powołany po II wojnie światowej w celu
osądzenia nazistowskich zbrodniarzy wojennych. Procedował od godz. 10:00 20 listopada 1945 do ogłoszenia wyroku 1 października 1946.

niemiecki sekretarz państwowy, odpowiedzialny za plan czteroletni w czasach narodowego socjalizmu (plan rozwoju gospodarczego i związanej z nim serii reform gospodarczo-ekonomicznych realizowany przez partię nazistowską w Niemczech w latach 1936-1940). W 1938 Neumann uczestniczył w rozmowie z Göringiem o „aryzacji gospodarki“ [„Arisierung der Wirtschaft“] oraz o oznakowaniu i izolacji Żydów. Podczas Konferencji w Wannsee Neumann reprezentował ministerstwa gospodarki, pracy, finansów, odżywiania, transportu oraz uzbrojenia i amunicji. Jako sekretarz państwowy Göringa Neumann nadzorował urzędu ds. gospodarki wojennej [„kriegswirtschaftliche Behörde“] i obstawał najpierw przy tym, aby nie deportować żydowskich pracowników z zakładó ważnych podczas wojny.

seria (12) procesów sądowych zbrodniarzy hitlerowskich toczonych przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym w latach 1945-49. Decyzję o nich podjęto na kolejnych konferencjach tzw. wielkiej trójki, sprecyzowano natomiast podczas sesji w Poczdamie.

[niem. Die Schutzstaffeln ] Sztafety Ochronne NSDAP, zbrojna organizacja NSDAP utworzona w 1923, początkowo pełniła funkcję straży partii nazistowskiej, od stycznia 1929 jej dowódcą był Heinrich Himmler.