(niem. Twierdza Wrocław). Pod koniec lipca 1944 roku, w obliczu coraz większej przewagi wojsk radzieckich na zbliżającym się froncie, Wrocław został ogłoszony przez Niemców twierdzą

obiekty budowlane (np. pomniki, tablice, muzea, dawne więzienia czy obozy), groby i cmentarze wojenne oraz inaczej wyodrębnione miejsca upamiętniające postaci i wydarzenia ważne z punktu widzenia historii narodu.

czasowe przejęcie przez siły zbrojne państwa wojującego części lub całości terytorium państwa podbitego i ustanowienie tam faktycznej władzy. Współpracę obywateli kraju okupowanego z władzami okupacyjnymi na szkodę tego kraju lub jego obywateli określa się mianem kolaboracji.

naczej bożnica, bóżnica – (z gr. zgromadzenie, miejsce zebrań) – obiekt o charakterze religijnym, miejsce spotkań, przeznaczony przede wszystkim odprawianiu żydowskich obrzędów religijnych), a także miejsce studiowania Tory i Talmudu.

współżycie w jednym państwie ludzi pochodzących z różnych grup narodowościowych i etnicznych.

nazwa zachodnich i północnych obszarów Polski używana (propagandowo) po II wojnie światowej w stosunku do byłego terytorium III Rzeszy uzyskanego przez Polskę na mocy decyzji konferencji poczdamskiej