1920, Horodziec, Polska. Wojna polsko-bolszewicka. Pociąg Pancerny Hallerczyk. Fot. Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie
Instytucja: Muzeum Historii Żydów Polskich we współpracy z liceami
Opiekun / Nadzór nad projektem: Wiktoria Miller
Autorzy projektu: Nili Amit, Helise Lieberman, Jacek Olejnik
Grupa wiekowa: licealiści
stolica Polski, a także stolica województwa mazowieckiego. Miasto położone na Nizinie Środkowomazowieckiej, nad Wisłą.
W dniach 8–27 IX 1939 Warszawa, oblężona przez Niemców, broniła się pod dowództwem gen. J. Rómmla i gen. W. Czumy. Po kapitulacji do miasta wkroczyły (1 X 1939) wojska niemieckie. Warszawa stała się siedzibą władz jednego z 5 dystryktów Generalnej Guberni i terenem licznych działań represyjnych wymierzonych w ludność cywilną (masowe egzekucji w Lesie Kabackim i w lasach chojnowskich, od wiosny 1940 uliczne łapanki (wywózka na roboty przymusowe do Niemiec), od jesieni 1943 egzekucje uliczne).
Głównymi miejscami kaźni były siedziba niemieckiej policji bezpieczeństwa w Alei Szucha i więzienie na Pawiaku. Od listopada 1940 roku działało tu getto (ok. 0,5 mln osób), w którym 19 kwietnia 1943 roku, w odpowiedzi na rozpoczętą niemiecką akcję likwidacji, wybuchło powstanie.Krwawo słtumione. teren getta zrównano z ziemią.
Miasto było też siedzibą władz Polskiego Państwa Podziemnego oraz wszystkich działających w podziemiu stronnictw, grup politycznych i organizacji zbrojnych, a także głównym ośrodkiem konspiracyjnego życia naukowego, kulturalnego i tajnej oświaty. W Warszawie miało miejsce wiele akcji zbrojnych dokonywanych przez AK i inne organizacje, 1 sierpnia 1944 wybuchło powstanie, po upadku którego ludność lewobrzeżnej części miasta (ok. 500 tysięcy) została wysiedlona, a samo miasto doszczętnie zniszczone. 14 września 1944 1 Armia WP i jednostki Armii Czerwonej zajęły Pragę, a 17 stycznia 1945 wkroczyły do lewobrzeżnej części miasta.
RSS
